محمد الريشهري
477
علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى )
1313 : امام على عليه السلام : سرزنش بسيار مكن كه كينه مى آورد و به دشمنى مى كشد و از آن كس پوزش بخواه كه اميد بخشش دارى . 1314 : امام على عليه السلام : بر دانشمند است كه چون مى آموزد ، سرزنش مكند و چون به وى آموخته مىشود سرمپيچد . ر . ك : منية المريد : ص 162 « آداب المعلّم والمتعلّم : آداب اشتركا فيها : حسن الخلق والتواضع و تمام الرفق وبذل الوسع ، » و ص 182 « آداب يختصّ بها المعلّم : حسن الخلق والتواضع زيادة على الأمر المشترك . » 3 / 6 : بذل دانش به مستحقش و بازداشتن آن از نااهلش 1315 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آفت دانش فراموشى و تباهى آن ، سپردن آن به نااهلش است . 1316 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سپارنده دانش نزد غير اهل آن ، مانند آويزنده گوهر و مرواريد و طلا بر گردن خوكان است . 1317 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرواريد را به گردن خوكها نياويزيد . 1318 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرواريد را در دهان سگها نريزيد . 1319 : عيسى عليه السلام : اى گروه حواريان ! مرواريد را براى خوكان ميندازيد كه بهره اى از آن نمى برند و حكمت را به آنكه نمى خواهد ، مدهيد كه حكمت نيكوتر از مرواريد و كسى كه آن را نمى خواهد ، بدتر از خوك است . 1320 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عيسى بن مريم عليه السلام در بنى اسرائيل به پاخاست و گفت : اى بنى اسرائيل ! با نادانان سخن از حكمت مگوييد كه بدان ستم كرده ايد و آن را از اهلش باز مداريد كه به آنان ستم روا داشته ايد . 1321 : امام صادق عليه السلام : حضرت مسيح عليه السلام مى فرمود : آنكه درمان زخم مجروح را وامى گذارد ، شريك زخم زننده اش مى باشد ؛ چون زخم زننده ، بدحالى